ژانویه 1386

بنده‌ی خدا عقده‌ی عروسک داره. نشد من یه دفعه از جلوی اتاقش رد بشم و نبینم که یه عروسک تازه نخریده باشه.الان توی اتاقش، روی میزش، بیشتر از یه عروسک فروشی عروسک هست. بدبختانه سلیقه اش هم خیلی تعریفی نیست میره بی ریختترین عروسک ممکن رو می خره.

در خل بودنم همین بس که دو دقیقه فلسفه هگل و مارکس می خوانم, به ساعت نکشیده شروع می کنم به دیدن جفنگترین فیلم های ممکن!
شفای عاجل خواستاریم.

نگاهش می کنم. نگاهم می کنه. پلک می زنم اونم پلک می زنه. چندین ساله که کارمون شده همین. هر کاری می کنم تقلید می کنه, شایدم برعکس هر کاری می کنه تقلید می کنم. کی می دونه؟
چند وقت پیش تصمیم گرفتیم دست برداریم, تصمیم گرفتیم هر کدوممون خودمون باشیم. ولی نتیجه از پیش معلوم [...]