دسته: وردپرس

  • Home Media Server 101

    ·

    Child theme برای وردپرس یا چگونه بدون نگرانی از نابودشدن تغییرهایی که در پوسته‌ی خود داده‌ایم آن را به آخرین نسخه ارتقا دهیم و از زندگی لذت ببریم.

    یکی از بزرگترین نگرانی‌ها برای من همیشه این بود که باید حواسم به changelog وردپرس می بود که چه تغییرهایی داده شده و مهمتر کدوم یکی نیاز به ویراستن پوسته داره. چرا؟ خیلی ساده، فرض کنید شما (چه به عنوان طراح و توسعه دهنده‌ی پوسته برای وردپرس چه به عنوان کسی که پوسته‌ای رو برداشته و برای خودش Customize کرده) مجبور بودید که همیشه source اصلی رو دستکاری کنید که خوب این خودش سرمنشا هزار و یک جور دردسر بود. راه حل چیه؟ چه کنیم که با آپدیت شدن پوسته‌ی مربوطه تغییرهای ما از دست نره و در عین حال از آخرین نسخه هم استفاده کنیم؟ خیلی ساده، از Child Theme استفاده کنید.

    خوب این Child Theme اصلا چی هست؟یا چه جوری کار می‌کنه؟

    یک پوشه محتوی یک فایل style.css (و در صورت تمایل functions.php و تصویرهای مربوطه)، این کل چیزی هست که به اسم Child Theme می‌شناسیم. خصوصیات اصلی از روی Parent Theme خونده میشه و هر تغییری که شما توی Style.css بدید توی پوسته‌ی وردپرس شما اعمال میشه. و البته تمام ویژگی‌ها و امکانات پوسته‌ی مادر رو هم داره. فعال شدنش هم درست مثل پوسته‌های معمولیه.

    برای ساختن Child Theme چه چیزهایی لازم داریم؟

    دسترسی FTP به سایت!
    اندکی سواد CSS
    یک عدد Text/Code editor
    یک عدد پوسته‌ی مادر

    گام اول:

    یک نام یگانه برای Child Themeاتون انتخاب کنید (دقت کنید که این نام هیچ کدام از پوشه‌هایی که توی wp-content/themesهستند نباشه). توی مسیر پوسته‌اتون یک فایل style.css بسازید. اولین خطوط این فایل باید مشابه خطوط زیر باشه:

    [sourcecode language=”css”]/*
    Theme Name: Your-theme-name
    Theme URI: the-theme’s-homepage
    Description: a-brief-description
    Author: your-name
    Author URI: your-URI
    Template: parent-theme
    Version: a-number–optional
    .
    General comments/License Statement if any.
    .
    [/sourcecode]

    تقریبا تمام موارد مشخصه، فقط روی Template: parent-theme دقت کنید که اسم پوسته‌ی مادر رو دقیقا به همون شکلی که هست وارد کنید (روی کوچیک و بزرگ بودن حروف مخصوصا دقت کنید).

    خوب از اینجا به بعد دیگه همه چیز دست خودتونه که هرکاری خواستید بکنید. البته بسته به پوسته‌ی مادری که انتخاب می‌کنید می‌تونید مواردی رو هم اون پوسته وارد کنید. مثلا فرض می‌کنیم که شما از Thematic به عنوان پوسته‌ی مادر استفاده می‌کنید و با هم یه نمونه رو می‌ریم جلو.

    اسم پوسته‌امون رو می‌ذاریم Thematic custom، پس style.css رو اینجوری شروع می‌کنیم:

    [sourcecode language=”css”]
    /*
    Theme Name: Thematic custom
    Theme URI: https://kaam.biz/thematic-custom
    Description: A Child theme for Thematic theme framework
    Author: Kaambiz
    Author URI: https://kaam.biz
    Template: thematic
    Version: a-number–optional
    .
    General comments/License Statement if any.
    .
    */
    [/sourcecode]

    خوب thematic چندین و چند style رو برای استفاده داخل پوشه‌اش قرار داده که می‌تونیم اون‌ها را وارد پوسته‌ی خودمون بکنیم. مثلا با

    [sourcecode language=”css”]
    @import url(‘../thematic/style.css’);[/sourcecode]

    کل style پیش‌فرض رو وارد می‌کنیم و می‌تونیم بعد از اون تغییرهای خودمو نرو اعمال کنیم. یا می‌تونیم دستی کل style رو اینجا Copy/Paste کنیم و هرجاییش رو که خواستیم تغییر بدیم. این روش دوم یه مقدار شلوغتره ولی خوب راحتتر هم هست.

    حالا اگه می‌خواید که پوسته‌اتون رو از صفر شروع کنید می‌تونید از فایل‌های مفیدی که توی پوشه‌ی thematic هست استفاده کنید. پیشنهاد خود من برای اینکار اینه که این فایل‌ها رو وارد کنید و بلافاصله از بعد از این‌ها شروع کنید به ور رفتن با کدها:

    [sourcecode language=”css”]/* Reset browser defaults */
    @import url(‘../thematic/library/styles/reset.css’);

    /* Apply basic typography styles */
    @import url(‘../thematic/library/styles/typography.css’);

    /* Style the meta panel for logged-in users */
    @import url(‘../thematic/library/styles/sitemeta.css’);

    /* Apply a basic layout */
    @import url(‘../thematic/library/layouts/2c-r-fixed.css’);

    /* Prepare theme for plugins */
    @import url(‘../thematic/library/styles/plugins.css’)[/sourcecode]

    توضیحات بسیار ناقص و مسخره‌ای بود، می‌دونم. این پایینی‌ها رو بخونید بهتره:
    How to make a “child theme” for WordPress. A pictorial introduction for beginners
    Creating WordPress Child Themes
    http://codex.wordpress.org/Theme_Development#Theme_Style_Sheet

    پ.ن: این افزونه‌ای که برای syntax highlighting استفاده می‌کنم گویا یه خورده خل و چله!

  • Porco Rosso

    ·

    Porco Rosso (紅の豚)
    Porco Rosso (紅の豚) By Hayao Miyazaki (宮崎 駿)
  • دوجین سال و اندی ماه

    ·

    از پست اولم تا به امروز دوازده سال و سه ماه و چند روز گذشته و من همچنان آن تنبلم که بودم.

  • To kick the punch or to punch the kicks?

    ·

    Apparently the safest and easiest way to achieve a goal, any goal?, is to bullshit your way through it. Too bad I never learnt how to bullshit, otherwise I would’ve made it.

  • ·

    In another life, perhaps I could have been actually good in something. ANYTHING.

    A post shared by Mundo Lolita (@mundololita) on

  • Abominability*

    ·

    Apparently I am tolerable to some point, superficial mostly. The moment things get a tad bit intimate, the other party (without a single exception, regardless of the nature of the connection) realizes the dull tedious boring monster which has been lurking around, waiting for a chance to attack them.
    However that is not the problematic part (troublesome? sure. But I am used to it by now). What bothers me most is the ways they choose to rid of me. In more than one occasion, I was told that they are not into men. “Yay, good for you, I applaud your courage.”. Only to be introduced to their new male partners in a matter of days.
    A great number of my friendships ended up with them vanishing in thin air. Out of no where, in a sunny great looking morning, they stopped talking to me.
    Again, given the frequency of it, the definitive culprit is me and only me. No argue there.

    *Not sure even “Abominability” is a word.

  • ·

    In preparation of Logan, time to brush up and read it again.

  • ·

    I have never claimed to have the slightest understanding of people or what they do. I however can appreciate some parts. One particular habit I find absurd is the obsession with quotes and these so called motivational sentences. May be it is the dullard in me but why would “Stop being sad, be happy” end one’s sadness? If it were that easy surely there is something fishy about the whole shebang.