In My Sleep

Someday dark has turned to gray
Stars will make their way
I’ll raise my glass and part my lips
Ten too many deep
The only time i see you is in my sleep

Someday gettin’ by my way
I think I’d be okay for a while
I know you were never mine to keep
But i know that I’ll see you in my sleep

But time has been unkind
And kept me far away from you
But i know you will be holding me
In my sleep

I’ve been hangin’ on
Scrapin’ by all my life
And i know you will be
Holding me in my sleep

I’ve been hangin’ on
Scrapin’ by all my life
And i know I’ll miss you
I’ll always miss you
But i know I’ll see you in my sleep

I know I’ll miss you
I’ll always miss you
But i know I’ll see you in my sleep

In My Sleep, By austin hartley-leonard & kendall jane meade

Vi Veri Veniversum Vivus Vici

Good evening, London. Allow me first to apologize for this interruption. I do, like many of you, appreciate the comforts of every day routine- the security of the familiar, the tranquility of repetition. I enjoy them as much as any bloke. But in the spirit of commemoration, thereby those important events of the past usually associated with someone’s death or the end of some awful bloody struggle, a celebration of a nice holiday, I thought we could mark this November the 5th, a day that is sadly no longer remembered, by taking some time out of our daily lives to sit down and have a little chat. There are of course those who do not want us to speak. I suspect even now, orders are being shouted into telephones, and men with guns will soon be on their way. Why? Because while the truncheon may be used in lieu of conversation, words will always retain their power. Words offer the means to meaning, and for those who will listen, the enunciation of truth. And the truth is, there is something terribly wrong with this country, isn’t there? Cruelty and injustice, intolerance and oppression. And where once you had the freedom to object, to think and speak as you saw fit, you now have censors and systems of surveillance coercing your conformity and soliciting your submission. How did this happen? Who’s to blame? Well certainly there are those more responsible than others, and they will be held accountable, but again truth be told, if you’re looking for the guilty, you need only look into a mirror. I know why you did it. I know you were afraid. Who wouldn’t be? War, terror, disease. There were a myriad of problems which conspired to corrupt your reason and rob you of your common sense. Fear got the best of you, and in your panic you turned to the now high chancellor, Adam Sutler. He promised you order, he promised you peace, and all he demanded in return was your silent, obedient consent. Last night I sought to end that silence. Last night I destroyed the Old Bailey, to remind this country of what it has forgotten. More than four hundred years ago a great citizen wished to embed the fifth of November forever in our memory. His hope was to remind the world that fairness, justice, and freedom are more than words, they are perspectives. So if you’ve seen nothing, if the crimes of this government remain unknown to you then I would suggest you allow the fifth of November to pass unmarked. But if you see what I see, if you feel as I feel, and if you would seek as I seek, then I ask you to stand beside me one year from tonight, outside the gates of Parliament, and together we shall give them a fifth of November that shall never, ever be forgot.

از: V for Vendetta و V for Vendetta


همیشه دلم می‌خواست (بخوانید کِرم داشتم) که کنترل قلم مورد استفاده‌ام توی صفحه دست خودم باشه و خودم رو محدود به چندتا قلم که معمولا همه جا نصبه نکنم. خوب به آرزوم رسیدم (بهتر بگم خواهم رسید به زودی!).

اگر این صفحه رو با یک مرورگر مدرن (مثل Opera 10, Frifox 3.5 و یا Safari 3.1 به بعد) باز کرده باشید حتما متوجه شکل عنوان نوشته‌ها شدید. اگر هم که از این مرورگرها استفاده نمی‌کنید این تصویر نمای خوبی بهتون می‌ده:


روش کار هم ساده است، کافیه از @font-face rule استفاده کنیم. کاری که برای همینجا کردم رو به عنوان نمونه با هم می‌ریم جلو. برای نمونه از قلم نستعلیق (که ۱فتحی معرفی کرده بود) استفاده کردم.

اول از همه قلم(های) مورد نظر رو روی سرویس دهنده‌ی خودمون آپلود می‌کنیم. مثلا توی پوشه‌ی fonts. بعد لازمه این قلم(ها) رو به CSSامون معرفی کنیم.
[source language=’css’]@font-face {

font-family: “IranNastaliq”;

src: url(fonts/IranNastaliq.ttf) format(“truetype”);


دیگه هرکجا که خواستیم از این قلم استفاده کنیم کافیه که اسمش رو ببریم:
[source language=’css’]h3 { font-family: IranNastaliq; }[/source]

به همین سادگی، به همین خوشمزگی.

Child theme برای وردپرس

Child theme برای وردپرس یا چگونه بدون نگرانی از نابودشدن تغییرهایی که در پوسته‌ی خود داده‌ایم آن را به آخرین نسخه ارتقا دهیم و از زندگی لذت ببریم.

یکی از بزرگترین نگرانی‌ها برای من همیشه این بود که باید حواسم به changelog وردپرس می بود که چه تغییرهایی داده شده و مهمتر کدوم یکی نیاز به ویراستن پوسته داره. چرا؟ خیلی ساده، فرض کنید شما (چه به عنوان طراح و توسعه دهنده‌ی پوسته برای وردپرس چه به عنوان کسی که پوسته‌ای رو برداشته و برای خودش Customize کرده) مجبور بودید که همیشه source اصلی رو دستکاری کنید که خوب این خودش سرمنشا هزار و یک جور دردسر بود. راه حل چیه؟ چه کنیم که با آپدیت شدن پوسته‌ی مربوطه تغییرهای ما از دست نره و در عین حال از آخرین نسخه هم استفاده کنیم؟ خیلی ساده، از Child Theme استفاده کنید.

خوب این Child Theme اصلا چی هست؟یا چه جوری کار می‌کنه؟

یک پوشه محتوی یک فایل style.css (و در صورت تمایل functions.php و تصویرهای مربوطه)، این کل چیزی هست که به اسم Child Theme می‌شناسیم. خصوصیات اصلی از روی Parent Theme خونده میشه و هر تغییری که شما توی Style.css بدید توی پوسته‌ی وردپرس شما اعمال میشه. و البته تمام ویژگی‌ها و امکانات پوسته‌ی مادر رو هم داره. فعال شدنش هم درست مثل پوسته‌های معمولیه.

برای ساختن Child Theme چه چیزهایی لازم داریم؟

دسترسی FTP به سایت!
اندکی سواد CSS
یک عدد Text/Code editor
یک عدد پوسته‌ی مادر

گام اول:

یک نام یگانه برای Child Themeاتون انتخاب کنید (دقت کنید که این نام هیچ کدام از پوشه‌هایی که توی wp-content/themesهستند نباشه). توی مسیر پوسته‌اتون یک فایل style.css بسازید. اولین خطوط این فایل باید مشابه خطوط زیر باشه:

[sourcecode language=”css”]/*
Theme Name: Your-theme-name
Theme URI: the-theme’s-homepage
Description: a-brief-description
Author: your-name
Author URI: your-URI
Template: parent-theme
Version: a-number–optional
General comments/License Statement if any.

تقریبا تمام موارد مشخصه، فقط روی Template: parent-theme دقت کنید که اسم پوسته‌ی مادر رو دقیقا به همون شکلی که هست وارد کنید (روی کوچیک و بزرگ بودن حروف مخصوصا دقت کنید).

خوب از اینجا به بعد دیگه همه چیز دست خودتونه که هرکاری خواستید بکنید. البته بسته به پوسته‌ی مادری که انتخاب می‌کنید می‌تونید مواردی رو هم اون پوسته وارد کنید. مثلا فرض می‌کنیم که شما از Thematic به عنوان پوسته‌ی مادر استفاده می‌کنید و با هم یه نمونه رو می‌ریم جلو.

اسم پوسته‌امون رو می‌ذاریم Thematic custom، پس style.css رو اینجوری شروع می‌کنیم:

[sourcecode language=”css”]
Theme Name: Thematic custom
Theme URI:
Description: A Child theme for Thematic theme framework
Author: Kaambiz
Author URI:
Template: thematic
Version: a-number–optional
General comments/License Statement if any.

خوب thematic چندین و چند style رو برای استفاده داخل پوشه‌اش قرار داده که می‌تونیم اون‌ها را وارد پوسته‌ی خودمون بکنیم. مثلا با

[sourcecode language=”css”]
@import url(‘../thematic/style.css’);[/sourcecode]

کل style پیش‌فرض رو وارد می‌کنیم و می‌تونیم بعد از اون تغییرهای خودمو نرو اعمال کنیم. یا می‌تونیم دستی کل style رو اینجا Copy/Paste کنیم و هرجاییش رو که خواستیم تغییر بدیم. این روش دوم یه مقدار شلوغتره ولی خوب راحتتر هم هست.

حالا اگه می‌خواید که پوسته‌اتون رو از صفر شروع کنید می‌تونید از فایل‌های مفیدی که توی پوشه‌ی thematic هست استفاده کنید. پیشنهاد خود من برای اینکار اینه که این فایل‌ها رو وارد کنید و بلافاصله از بعد از این‌ها شروع کنید به ور رفتن با کدها:

[sourcecode language=”css”]/* Reset browser defaults */
@import url(‘../thematic/library/styles/reset.css’);

/* Apply basic typography styles */
@import url(‘../thematic/library/styles/typography.css’);

/* Style the meta panel for logged-in users */
@import url(‘../thematic/library/styles/sitemeta.css’);

/* Apply a basic layout */
@import url(‘../thematic/library/layouts/2c-r-fixed.css’);

/* Prepare theme for plugins */
@import url(‘../thematic/library/styles/plugins.css’)[/sourcecode]

توضیحات بسیار ناقص و مسخره‌ای بود، می‌دونم. این پایینی‌ها رو بخونید بهتره:
How to make a “child theme” for WordPress. A pictorial introduction for beginners
Creating WordPress Child Themes

پ.ن: این افزونه‌ای که برای syntax highlighting استفاده می‌کنم گویا یه خورده خل و چله!

آب‌نبات میوه‌ای

– خوب, چهارتا از پنج تا دکتر موافقن که من راست راستی خلم.

تلخی بعد از استفراغ رو که حتما تا الان تجربه کردید؟ مزه‌اش با هر تلخی دیگه‌ای فرق داره, عملا بدتره ولی یه حس خوبی بهت دست می‌ده, حس اینکه بالاخره خالی شدی، راحت شدی. تلخی‌ای که البته با هیچ چیزی هم برطرف نمیشه مگر با گذشت زمان. حالا این تلخی دقیقا همون حسی که بعد از دیدن Hard Candy داشتم, هر چهار بار! تلخ عین زهرمار ولی شیرین!!!