این پست تنها به منزله‌ی تشکر از دوستی عزیز است که منتی بزرگ بر سر بنده نهاد. اله‌سار گرامی، چاکریم دربست.
برگشتم روی Domian مزخرف خودم.

محمد گرفته ما رم برده قاطی بازی اعتراف ۵ پله ای!!!!
یکی نیست بهش بگه مرد حسابی, آدم قحطی زده که خِر منو چسبیدی؟
به هرحال;
۱- همچنان معترفم که بزرگترین خریت عمرم این بود که دبیرستان رفتم ریاضی خوندم.
۲- و همچنان معنرفترم که بهترین دوران عمرم در همان دبیرستان کذایی گذشت( فراز, مجید: نکشین منو. من خیلی [...]

زنده است. سالم و سرِحال. منتها فعلا آواره است. بازم مثل ماه قبل گند زده شد وسط برنامه ریزی. مثل اینکه ما بهمون نیومده یک بار برای همیشه عین بچه ی آدم برنامه ریزی کنیم برای سه ماه آتی.
به هرحال برمی گردیم.